Εκτύπωση

24042021Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΝΙΚΗΤΗΣ

 

Μ γάπη κα εγνωμοσύνη

«Πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ πάσχα» ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἦλθε στὴ Βηθανία. Εἶχε προηγηθεῖ τὸ καταπληκτικὸ θαῦμα τῆς ἀναστάσεως τοῦ Λαζάρου καὶ τώρα ὁ Λάζαρος καὶ οἱ ἀδελφές του βρῆκαν τὴν εὐκαιρία νὰ φιλοξενήσουν τὸν θεῖο Διδάσκαλο καὶ νὰ παραθέσουν δεῖπνο σ’ Αὐτὸν καὶ τοὺς μαθητές Του. Τότε ἡ μία ἀδελφὴ τοῦ Λαζάρου, ἡ Μαρία, θέλοντας νὰ ἐκφράσει τὴν ἀγάπη καὶ τὴν εὐγνωμοσύνη της πρὸς τὸν Κύριο Ἰησοῦ ἀγόρασε μύρο κατασκευασμένο ἀπὸ νάρδο (εἶδος ἀρωματικοῦ φυτοῦ), γνήσιο, ἀνόθευτο καὶ πάρα πολὺ ἀκριβό, καὶ μ’ αὐτὸ ἄλειψε τὰ πόδια τοῦ Ἰησοῦ καὶ τὰ σφόγγισε μὲ τὰ μαλλιά της. Κι ὅλο τὸ σπίτι γέμισε ἀπὸ τὴν εὐωδία τοῦ μύρου.

Μὲ πόση γενναιοδωρία καὶ ταπείνωση ἐκδηλώθηκε ἡἀγάπη τῆς Μαρίας! Προσέφερε στὸν Κύριο ὅ,τι πιὸἀκριβὸ καὶ πολύτιμο καὶ δὲν ὑπολόγισε τί θὰἔλεγαν οἱἸουδαῖοι, ποὺ θὰ τὴν ἔβλεπαν μὲ λυμένα τὰ μαλλιὰ νὰ σφογγίζει τὰ πόδια τοῦ θείου Διδασκάλου.

Ἡ γνήσια καὶἀληθινὴἀγάπη δὲν ὑπολογίζει οὔτε κόπους, οὔτε θυσίες. Ἂν ἀναλογιζόμασταν κι ἐμεῖς τί ἔχει κάνει ὁ Κύριος Ἰησοῦς γιὰ χάρη μας, τότε θὰἀναλαμβάναμε μὲ προθυμία τὸν συστηματικὸἀγώνα γιὰ τὴν τήρηση τῶν ἐντολῶν Του καὶ θὰ κάναμε περισσότερη ὑπομονὴ στὶς δυσκολίες τῆς καθημερινῆς ζωῆς. Διότι γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦἀξίζει κάθε προσφορά, κάθε θυσία!

Τ σύμβολα τς νίκης

Τὴν ἄλλη μέρα ὁ Κύριος συνέχισε τὸ δρόμο πρὸς τὰἹεροσόλυμα. Αὐθόρμητη καὶἐνθουσιώδης ἦταν ἡὑποδοχὴ ποὺἔγινε κατὰ τὴν εἴσοδό Του στὴν ἁγία Πόλη.

Ἡ εἴδηση γιὰ τὴν ἀνάσταση τοῦ Λαζάρου, ὁὁποῖος ἦταν τέσσερις μέρες νεκρός, εἶχε προκαλέσει ἰδιαίτερη ἐντύπωση. Γι’ αὐτὸ πολλοὶ ποὺἔμαθαν ὅτι ὁ Κύριος ἐπρόκειτο νὰ εἰσέλθει στὰἹεροσόλυμα, αὐθόρμητα ἔσπευσαν νὰ Τὸν ὑποδεχθοῦν καὶ νὰ Τοῦἀποδώσουν τιμὲς βασιλιᾶ. Καὶ τί ἔκαναν;

Πῆραν στὰ χέρια τους «τὰ βαΐα τῶν φοινίκων» ποὺἦταν κατὰμῆκος τοῦ δρόμου καὶ βγῆκαν ἀπὸ τὴν πόλη γιὰ νὰ Τὸν ὑποδεχθοῦν. Καὶ φώναζαν δυνατά: «ὡσαννά, εὐλογημένος ὁἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, βασιλεὺς τοῦἸσραήλ». Δόξα καὶ τιμὴ σ’ αὐτὸν ποὺὑποδεχόμαστε! Εὐλογημένος καὶ δοξασμένος νὰ εἶναι αὐτὸς ποὺἔρχεται ἀπεσταλμένος ἀπὸ τὸν Κύριο ὡς ἀντιπρόσωπός Του.

Κι ἦταν αὐτὰ «τὰ βαΐα τῶν φοινίκων» σύμβολα νίκης καὶ θριάμβου. Ἤθελαν ἔτσι νὰ δείξουν ὅτι ὑποδέχονταν ὄχι ἕναν ἁπλὸἄνθρωπο ἢἕνα προφήτη ἀλλὰ τὸν Μεσσία Χριστό. Κι ἦταν δίκαιο καὶ πρέπον νὰ κρατοῦν τὰ βαΐα ὡς ἔμβλημα νίκης, διότι ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς πορευόταν πρὸς τὸἑκούσιο Πάθος μὲ σκοπὸ νὰ κατανικήσει τὸ θάνατο καὶ διὰ τοῦ θανάτου νὰ καταργήσει «τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου, τοῦτ’ ἔστι τὸν διάβολον» (Ἑβρ. β΄ 14). Ἂς κρατήσουμε λοιπὸν κι ἐμεῖς σήμερα τὰ βάγια ποὺ μᾶς προσφέρει ἡἁγία μας Ἐκκλησία ὡς σύμβολα τῆς νίκης κατὰ τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου· ὡς τὴν ἀδιάψευστη ἐγγύηση ὅτι μὲ τὴ χάρη καὶ τὴ δύναμη τοῦ Χριστοῦ μποροῦμε κι ἐμεῖς νὰἀναδειχθοῦμε «νικηταὶ τῶν παραλόγων παθῶν» (Συναξάριο ἑορτῆς)· ὡςἀπόδειξη ὅτι ὁ Χριστός, ὁ Θεὸς στὸν Ὁποῖο πιστεύουμε καὶἐλπίζουμε, μὲ τὴν Ἀνάστασή Του κατενίκησε τὸν θάνατο καὶ χάρισε τὴν αἰώνια ζωὴ σὲὅσους πιστεύουν σ’ Αὐτόν. Κι ἀφοῦὁ θάνατος νικήθηκε, ἔχουμε δικαίωμα νὰἐλπίζουμε. Αὐτὸ τίποτε καὶ κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς τὸ στερήσει!

Πς θ τν ποδεχθομε

Ἄνδρες, γυναῖκες καὶ παιδιὰ βγῆκαν ἔξω ἀπὸ τὴν πόλη γιὰ νὰ προϋπαντήσουν τὸν Κύριον. Ἄφησαν τὶς καθημερινὲς ἀσχολίες τους καὶἔτρεξαν νὰ Τὸν ὑποδεχθοῦν μὲ χαρὰ καὶἐνθουσιασμό.

Κι ἐμεῖς τὶς ἡμέρες αὐτὲς θὰ δοῦμε τὸν Κύριο «ἐρχόμενον πρὸς τὸἑκούσιον Πάθος». Ἂς μὴ μείνουμε ἀδιάφοροι ἢἀπορροφημένοι στὶς ἀσταμάτητες ἐργασίες μας.

Κάθε μέρα τὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα ἡ καμπάνα τῆς ἐκκλησίας κτυπᾶ καὶὁ Κύριος περιμένει... «Δεῦτε οὖν καὶἡμεῖς κεκαθαρμέναις διανοίαις, συμπορευθῶμεν αὐτῷ καὶ συσταυρωθῶμεν», μᾶς προτρέπει ὁἱερὸς ὑμνογράφος. Ἂς βγοῦμε κι ἐμεῖς ὄχι μόνο γιὰ νὰὑποδεχθοῦμε τὸν Χριστὸἀλλὰ γιὰ νὰ συμπορευθοῦμε καὶ νὰ συσταυρωθοῦμε μαζί Του. Νὰ Τὸν ἀκολουθήσουμε δηλαδὴὄχι τυπικὰἢ μὲἕνα πρόσκαιρο καὶἐπιφανειακὸ συναισθηματισμό, ἀλλὰ μὲ οὐσιαστικὴ συμμετοχὴ στὸ Πάθος Του. Μὲ καθαρὴ καρδιὰ καὶ μὲἀπόφαση ὁριστικὴ νὰ νεκρώσουμε τὴνἁμαρτία μέσα μας καὶ νὰἀκολουθήσουμε τὸἅγιο θέλημά Του.

«Ο ΣΩΤΗΡ»