Στην αρχή της Μεγάλης Σαρακοστής

Δεν είμαστε μόνοι μας σε αυτή την πορεία και τον πνευματικό και σωματικό αγώνα. Ο Χριστιανός δεν είναι ποτέ μόνος του, αφού είναι μέλος της Εκκλησίας, που την καθοδηγεί το Πνεύμα το Άγιο. Η Εκκλησία μας φρόντισε ώστε οι πιστοί να ενισχύονται συνεχώς σε όλη αυτή τη διαδρομή προς το Πάσχα μέσα από τη Θεία Λατρεία, τη Θεία Ευχαριστία, τις ιδιαίτερες ακολουθίες της περιόδου, τα ευαγγελικά, αποστολικά και παλαιοδιαθηκικά αναγνώσματα.

Τις απογευματινές ακολουθίες διατρέχει η ικεσία «Κύριε των Δυνάμεων μεθ’ ημών γενού» και η βεβαιότητα ότι ο Θεός είναι μαζί μας «Μεθ' ημών ο Θεός». Με τις Θείες Λειτουργίες του Ιερού Χρυσοστόμου και του Μεγάλου Βασιλείου και τη Λειτουργία των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων δίνεται η δυνατότητα της Θείας Μεταλήψεως, που προϋποθέτει βέβαια την κατάλληλη προετοιμασία. Νυχθημερόν, στο Μεσονυκτικό, στον Όρθρο, στις Ώρες, στον Εσπερινό, στο Μεγάλο και Μικρό Απόδειπνο παρακαλούμε ακατάπαυστα τον Κύριο και Δέσποτα της ζωής μας, να μας δώσει πνεύμα σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, υπομονής και αγάπης και τη δωρεά να βλέπουμε τα δικά μας πταίσματα και να μην κατακρίνουμε τους αδελφούς μας.

Υμνώντας την Παναγία μας στις ακολουθίες των Χαιρετισμών, αναθέτουμε σε Εκείνη όλη μας την ελπίδα γιατί είναι η Μητέρα του Θεού, η ανύμφευτος Νύμφη, η Πλατυτέρα των Ουρανών.

Κάθε Κυριακή το φρόνημα των Χριστιανών ενισχύεται, την Α΄ Κυριακή των Νηστειών, με τον Θρίαμβο της Ορθοδοξίας και την νίκη κατά των αιρέσεων, τη Β΄ Κυριακή, με τη θεολογική μορφή του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, την Γ΄ Κυριακή, με τον Τίμιο Σταυρό, που τίθεται προς προσκύνηση στο μέσο της Μεγάλης Σαρακοστής, την Δ΄ Κυριακή, με τον τρόπο της πνευματικής αναβάσεως, τον οποίο αναπτύσσει ο Όσιος Ιωάννης ο Σιναΐτης, συγγραφέας της Κλίμακος, και την Ε΄ Κυριακή, με τη νίκη κατά της αμαρτίας στο πρόσωπο της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας.

Η ζοφερή πραγματικότητα που υπάρχει γύρω μας, δεν εξορκίζεται και δεν νικιέται με την ουτοπία και με ευχολόγια, ούτε με επίγειους σωτήρες και νοθευμένες διδασκαλίες, αλλά με τη βίωση του Μυστηρίου της Εκκλησίας μας. Κάθε φορά που η καμπάνα σημαίνει, υπενθυμίζει και προσκαλεί στο χώρο της σωτηρίας, Υπενθυμίζει το Βάπτισμα και το Χρίσμα που λάβαμε, ώστε να έχουμε τη δυνατότητα της συμμετοχής στα Μυστήρια και τις Ιερές Ακολουθίες. Υπενθυμίζει ότι η ζωής μας είναι δώρο Θεού και ο χρόνος που μας χαρίζεται, πρέπει να εκλαμβάνεται ως καιρός μετανοίας.

Πηγή: kallimasia.blogspot.gr