Το θαύμα των κολλύβων του Αγίου Θεοδώρου Τήρωνος

-Και πως, κύριε μου, μπορεί να προφυλαχθούν. Οι πλούσιοι ίσως, μπορέσουν, διότι έχουν παρακαταθήκη τροφίμων. Οι πτωχοί όμως που δεν έχουν ούτε μιας ημέρας τρόφιμα, τι θα φάνε;

-Κόλλυβα θα φάνε. Του απήντησε ο Μάρτυς.

-Και τι είναι αυτά τα κόλλυβα;

-Σιτάρι βρασμένο είναι. Να βράσεις σιτάρι και να το μοιράσεις στους Χριστιανούς να φάνε. Στην πατρίδα μου, τα Ευχάϊτα αυτό το βρασμένο σιτάρι τα λέγουμε κόλλυβα. Έτσι να κάμεις για να κρατήσεις το ποίμνιο σου αμίαντο και αμόλευτο.

-Και ποιος είσαι συ, Κύριε, τον ερωτά ο Πατριάρχης που φροντίζεις, για τη σωτηρία τη δική μας;

-Εγώ είμαι ο Μάρτυς του Χριστού Θεόδωρος και με έστειλε ο Κύριος να σας βοηθήσω στη δύσκολη αυτή στιγμή.

Αμέσως κατόπιν ο Πατριάρχης συγκέντρωσε τον πιστό λαόν του Χριστού, τους φανέρωσε τα διατρέξαντα λεπτομερώς. Οι Χριστιανοί αφού τα άκουσαν αυτά τρώγανε κόλλυβα και έμειναν τα μολυσμένα τρόφιμα της αγοράς, μέχρις ότου αναγκάσθηκαν να τα αποσύρουν.

Οι Χριστιανοί από τη χαρά τους ευχαρίστησαν τον Θεό και τον καλλίνικο Μάρτυρα Θεόδωρο.

Το θαύμα αυτό των κολλύβων το εορτάζει η αγία μας Εκκλησία το πρώτον Σάββατον της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Τότε τελείται και η μνήμη του Αγίου Θεοδώρου.

Όλα τα σπίτια των Χριστιανών κάμνουν κόλλυβα και τα πηγαίνουν εις τους ναούς, χάριν των κεκοιμημένων. Την ημέραν αυτήν γίνεται επίσκεψις και εις τα κοιμητήρια, όπου προσφέρονται υπό των οικογενειών κόλλυβα. Εις πολλά μέρη γίνεται υπό της Εκκλησίας δίσκος με κόλλυβα για κείνους, που πέθαναν χωρίς κληρονόμους και δεν έχουν ποίος να τους μνημονεύσει καθώς και για κείνους, που σκοτώθηκαν στον πόλεμο ή χάθηκαν μακριά στην ξενιτειά.

Πηγή: xristianos.gr