Ἡ Ἱερωσύνη κατά τόν Ἱερό Χρυσόστομο ἀποτελεῖ «θεῖον χάρισμα». Εἶναι πρόσκληση καί δῶρο Θεοῦ. Τέτοια χαρίσματα καί ἀρετές δέν πρέπει νά παραμένουν ἐν κρυπτῷ. Στήν παραβολή τῶν ταλάντων ὁ Κύριος σημειώνει ὅτι ἐνεπιστεύθη στόν καθένα ἐξ ἡμῶν χαρίσματα, μέ τήν προοπτική νά τά ἀναπτύξουμε κι ὄχι νά τά κρατήσουμε ἰδιοτελῶς γιά τούς ἑαυτούς μας. Χρέος ὅλων εἶναι νά βοηθοῦμε νά ἀναδεικνύονται τά ἰδιαίτερα χαρίσματα ἀλλήλων. Ἡ ἀξία τους φανερώνεται ὅταν τά προσκομίσουμε στήν Ἐκκλησία καί τά ἐναποθέσουμε στό ἱερό θυσιαστήριο γιά νά ἐκκλησιοποιηθοῦν, νά κοινωνηθοῦν ἐν Χριστῷ, νά λάμψουν τοῖς πᾶσιν.
Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἀφιέρωσε αὐτή τήν ἑβδομάδα στίς Ἱερατικές Κλήσεις. Σκοπός της εἶναι ἡ ἀναζήτηση καί ὑποβοήθηση ἀξίων προσώπων γιά τό ἱερατικό λειτούργημα· ἡ καλλιέργεια αὐτῆς τῆς κλίσεως καί ἡ ἀναζωπύρωση τοῦ πόθου πρός τήν Ἱερωσύνη· ἡ συνειδητοποίηση τῆς ὑψηλῆς ἀποστολῆς τοῦ Ἱερέως ἐντός τῆς κοινωνίας· ἡ ἐμπέδωση τῆς πνευματικῆς εὐθύνης καί τῶν συγχρόνων ἀναγκῶν γιά τήν ποιμαντική παρουσία καί προσφορά τῆς Ἐκκλησίας.
Ἡ κλήση του Χριστοῦ στήν πραγματικότητα τῆς Σωτηρίας συνιστᾶ μυστήριον, ἔργο τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ. «Οὐχ ὑμεῖς με ἐξελέξασθε, ἀλλ’ ἐγώ ἐξελεξάμην ὑμᾶς καί ἔθηκα ὑμᾶς ἵνα ὑμεῖς ὑπάγητε καί καρπόν φέρητε, καί ὁ καρπὸς ὑμῶν μένῃ» (Ἰω. ιε΄ 16). Τό κάλεσμα αὐτό ἀπευθύνεται στόν κάθε ἄνθρωπο μέ διαφορετικό τρόπο, ἀλλά μέ κοινό σκοπό, τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. «Πολλοί γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δέ ἐκλεκτοί», λέγει πάλιν ὁ Κύριος στήν παραβολή τῶν ἐργατῶν τοῦ ἀμπελῶνος (Ματθ. κβ΄ 14).
Ἡ κλήση αὐτή εἶναι βαθύτατα προσωπική. Ἀγγίζει τό κέντρο τοῦ ἑαυτοῦ μας, τόν πυρήνα τῆς ὑπάρξεώς μας. Ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ δέν εἶναι κάποια νεφελώδης καί ἀφηρημένη γνώση. Ἔχει πάντοτε τήν ἀμεσότητα τῆς ἀλήθειας, πού ἀπελευθερώνει τόν ἄνθρωπο. Ὅποιος γνωρίζει οὐσιαστικά τόν Χριστό, γίνεται γνήσιος φίλος Του, πού τόν ἀκολουθεῖ καί γνωρίζει τόν ἑαυτό του. Ἀναγνωρίζει τά λάθη του καί γυρίζει στόν Θεό, ὁ ὁποῖος δέν κρίνει αὐστηρά, ὅπως οἱ ἄνθρωποι, ἀλλά μᾶς δέχεται μέ ἀγάπη κοντά του καί μᾶς καλεῖ συγχρόνως νά ἀγαπήσουμε τόν συνάνθρωπό μας, δηλαδή νά ἀφιερώσουμε τήν ζωή μας στήν ἀγάπη πρός τόν συνάνθρωπο. Ἐκεῖ βρίσκεται καί ἡ οὐσία τοῦ ἱερατικοῦ λειτουργήματος, γιατί ἀποστολή τοῦ Ἱερέως εἶναι ἡ διακονία καί ἡ στήριξη τῶν ἀνθρώπων.
Μακάριοι ὅσοι καλοῦνται σ’ αὐτό τό ὑψηλό καί θεάρεστο ἔργο. Οἱ νέοι καί οι πρεσβύτεροι, πού ὁ Θεός ἐκάλεσε γιά νά τούς ἀποστείλει στούς πνευματικούς ἀγρούς πρός θερισμόν. Μακάριοι καί ὅσοι συνεργοῦν στό ἱερό αὐτό μυστήριο, το ὁποῖο τελεσιουργεῖται καί ὁλοκληρώνεται στή λειτουργική ζωή διά τῆς Χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὁ Κύριος ὁ προσφέρων καί προσφερόμενος, Αὐτός ὁ ὁποῖος ἐτέλεσε ἐπί γῆς τοῦτο τό ἔργο ὡς Θεάνθρωπος καί Μέγας Ἀρχιερεύς γιά τήν σωτηρία καί τόν ἁγιασμό μας, Αὐτός ὁ ἴδιος πού τήν ἐνεργεῖ καί τήν προσφέρει ὡς δώρημα στόν παραπεσόντα ἄνθρωπο, ζητεῖ καί τήν δική μας συνέργεια στήν κατά Θεόν πολιτεία. Ἄς τήν προσφέρουμε.
Ἄς συνευχηθοῦμε νά συνειδητοποιήσουμε ὅλοι τήν πορεία μας κατά τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί νά κάνουμε βίωμα κοινό τίς κλήσεις πρός τήν Ἱερωσύνη. Ὅσοι γευθοῦμε αὐτή τήν γνώση, λαμβάνουμε «χάριν ἀντί χάριτος» (Ἰω. α΄ 16), ζωή καί ἁγιασμό, χαρά καί Ἀνάσταση. Ἐντός τῆς μυστηριακῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας ἐπιβεβαιώνουμε τήν κορυφαία ἐπιλογή μας καί ἀνταπόκριση στό κάλεσμα τοῦ Θεοῦ καί γίνεται ἡ κλήση μας περιεχόμενο τοῦ βίου μας καί ἀληθινή προσδοκία τῆς ψυχῆς μας.
Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος
† Ὁ Ἀθηνῶν Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος
Ὁ Ἀρχιγραμματεύς
† Ὁ Μεθώνης Κλήμης