Γ΄ Κυριακή των Νηστειών (Σταυροπροσκυνήσεως) ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ: Ἑβρ. δ´ 14, ε´ 6, ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ: Μᾶρκ. η´ 34, θ´ 1

 Kyriaki-Stavroproskiniseos

 ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΡΧΙΕΡΕΩΣ

Ο Μέγας Αρχιερεύς

Εορτάζει σήμερα η αγία μας Εκκλησία την προσκύνηση του Τιμίου Σταυρού και μας καλεί να προσκυνήσουμε «το ζωοποιόν Ξύλον», για να λάβουμε χάρη και δύναμη και να συνεχίσουμε με αμείωτο ζήλο τους πνευματικούς μας αγώνες στο «στάδιον των αρετών», την ευλογημένη πε­ρίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Καθώς λοιπόν έχουμε ενώπιόν μας τον Τίμιο Σταυρό, είναι ευκαιρία να αναλογιστούμε τη χάρη και τη λύτρωση, που πηγάζουν από τη σταυρική θυσία του Κυρίου. Άλλωστε και το αποστολικό ανάγνωσμα μας υπενθυμίζει την εξαίρετη αυτή δωρεά: «Έχοντες», λέει, «αρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τους ουρανούς, Ιησούν τον υιόν του Θεού, κρατώμεν της ομολογίας». Δηλαδή, αφού έχουμε Μεγάλο Αρχιερέα, τον Κύριο Ιησού, τον Υιό του Θεού, ο Οποίος έχει πλέον διασχίσει τους ουρανούς και μπήκε στον τόπο της αιώνιας αναπαύσεως, στην ουράνια Βασιλεία Του όπου μας περιμένει, ας κρατούμε καλά την ομολογία της πίστεώς μας προς Αυτόν.

Έχουμε Αρχιερέα λοιπόν, και αυτό ακριβώς μας δίνει θάρρος και ελπίδα. Και ο Αρχιερέας αυτός δεν είναι ένας κοινός αμαρτωλός άνθρω­πος αλλά ο Κύριος Ιησούς Χριστός, ο Υιός του Θεού, που έγινε και άνθρωπος, και πρόσφερε τον εαυτό Του θυσία «υπέρ της του κόσμου ζωής και σωτηρίας». Με την Ανάστασή Του δε, όχι μόνο νίκησε τον θάνατο, αλλά και ανέβηκε στους ουρανούς ως ένδοξος θριαμβευτής και «καθήμενος εν δεξιά του Πατρός» μεσι­τεύει αιωνίως υπέρ ημών ως αιώνιος Αρχιερεύς, για να λαμβάνουμε «έλεον και χά­ριν» όλοι όσοι καταφεύγουμε με πίστη και μετάνοια στο θρόνο Του.

Οι δικοί μας ιερείς

Το αποστολικό μας ανάγνωσμα, μιλών­τας για τον Μέγα Αρχιερέα, κάνει λόγο στη συνέχεια και για τους Ιουδαίους αρχιερείς, που πρόσφεραν δώρα και θυσίες για τη συγχώρηση των αμαρτιών του λαού. Ση­μειώνει λοιπόν ο θεόπνευστος Απόστολος ότι καθένας που έχει λάβει το χάρισμα της ιερωσύνης, επειδή ακριβώς κι αυτός ως άνθρωπος έχει αδυναμίες κι ελαττώματα, εύκολα μπορεί να δείχνει συμπάθεια και ανοχή σ’ όσους αμαρτάνουν από άγνοια και πλάνη, και να είναι μετριοπαθής στις κρίσεις του απέναντί τους: «μετριοπαθείν δυνάμενος τοις αγνοούσι και πλανωμένοις, επεί και αυτός περίκειται ασθένειαν».

Είναι πολύ σημαντική η παρατήρηση αυ­τή του αγίου Αποστόλου και μας βοηθά να συνειδητοποιήσουμε πόσο φιλάνθρωπος είναι ο Θεός, ο Οποίος, όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ο ιερός Χρυσόστομος, δεν κατέβασε αγγέλους από τον ουρανό για να γίνουν διδάσκαλοι και ιερείς των ανθρώπων, αλλά όρισε κάποιους από τους κοι­νούς θνητούς να αναλάβουν αυτό το έργο, ώστε η συναίσθηση της αδυναμίας τους να τους συγκρατεί από αυστηρές επιτιμήσεις- «χαλινός γένηται τη του λέγοντος γλύπτη» (PG 50, 654).

Ας μην αφήνουμε λοιπόν τον φόβο ή την ντροπή να μας κρατάει μακριά από την ιερά Εξομολόγηση. Ας πλησιάζουμε τον Πνευματικό έχοντας τη βεβαιότητα ότι θα μας κατανοήσει και θα μας περιβάλει με πολλή αγάπη, διότι κι αυτός είναι άνθρω­πος και γνωρίζει τι σημαίνει αμαρτία και πτώση. Και το σπουδαιότερο, με τη χάρη των ιερών Μυστηρίων που επιτελεί, μπορεί να μας οδηγήσει στην ανόρθωση και τη σωτηρία.

Η υψηλή κλήση

Η αρχή της ιουδαϊκής ιερωσύνης δεν ή­ταν ανθρώπινη επινόηση. Ο Θεός κάλεσε στην αρχιερωσύνη τον Ααρών. Ο Ίδιος λοι­πόν καλεί και τώρα τον ενανθρωπήσαντα Υιό Του στην αληθινή αρχιερωσύνη. Αυτό όμως ισχύει και για καθένα ο οποίος γίνε­ται ιερέας: «Ουχ εαυτώ τις λαμβάνει την τιμήν, αλλά καλούμενος υπό του Θεού»· κανείς δέν πρέπει να παίρνει από μόνος του την υψηλή τιμή της ιερωσύνης, αλλά να τη δέχεται, όταν καλείται από τον Θεό.

Τό έργο του ιερέως δεν είναι ένα κοινό ε­πάγγελμα που λύνει το βιοποριστικό πρό­βλημα, ούτε μία θέση που προσφέρει κοι­νωνική καταξίωση η ευκαιρία για προσω­πική προβολή και ανάδειξη. Η ιερωσύνη είναι μυστήριο που προϋποθέτει καθαρό­τητα ψυχής και διάθεση πλήρους υποταγής στο θέλημα του Θεού. Είναι διακονία που απαιτεί ταπείνωση και αγάπη προς όλους. Είναι σταυρός που συνεπάγεται κόπο, θυσία και αυταπάρνηση. Παράλλη­λα, όμως, είναι η γέφυρα που ενώνει τον ουρανό με τη γη· η ελπίδα και η απαντοχή ενός κόσμου που αναζητεί στήριγμα. Είναι πλούτος χάριτος και ευλογίας γι’ αυτόν που δέχεται την κλήση, για την οικογένειά του, την κοινωνία, τον κόσμο όλο!

Επειδή η εβδομάδα αυτή έχει οριστεί από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας μας να είναι αφιερωμένη στις ιερατικές κλήσεις, ας προσευχόμαστε και τώρα και πάντοτε θερμά στον άγιο Θεό να αναδεικνύει νέους ιερείς, που θα στέκονται δίπλα στον κάθε άνθρωπο με πίστη και υπομονή και θα φανερώνουν σε κάθε στιγμή τη Βασιλεία του Θεού ως ζωντανή πραγματικότητα και αιώνια προοπτική.

«Ο ΣΩΤΗΡ» 

http://aktines.blogspot.gr/


Εκτύπωση   Email