ME ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΦΗΒΕΙΑΣ

Πρωτ. Αθανασίου Πολ. Τύμπα, Θεολόγου-Μουσικού

MeProsefhi_2Στα πρώτα χρόνια της εφηβείας και μέχρι το δέκατο έβδομο έτος, η διανοητική ανάπτυξη των παιδιών μας προχωρεί με ταχύτατους ρυθμούς. Τα συναισθήματα, η φαντασία, οι φιλοσοφικές αναζητήσεις και η επαναστατικότητα εναντίον του κατεστημένου, συνήθως δημιουργούν μια εκρηκτική προσωπικότητα.

Εάν ο νέος όμως είναι γεμάτος Χριστό από τη συχνή Θεία Κοινωνία και έχει ασκηθεί στην υπακοή και τον σεβασμό προς τους γονείς και τους διδασκάλους του, τότε όλες οι εξάρσεις του θα έχουν ένα μέτρο.

Εάν του γεννηθούν οι πρώτοι λογισμοί απιστίας ας κάνουμε εκτενή διάλογο μαζί του. Ας του πούμε:«Η Ορθοδοξία δεν είναι θρησκεία και ιδεολογία. Είναι ένας τρόπος ζωής που αν τον εφαρμόσουμε θα καθαρίσει η καρδιά μας από τα πάθη και θα νοιώσουμε μέσα της πνευματικά τον Θεό. Όπως δε μπορούμε να δούμε με τα μάτια μας την αγάπη της μητέρας μας έτσι δε μπορούμε να δούμε και τον Θεό, όμως και τα δυο μπορούμε να τα αισθανθούμε.»

Ας μιλούμε συχνά με τα παιδιά μας για τα πολλά θαύματα που γίνονται στις μέρες μας από τον Άγιο Νεκτάριο, τον Άγιο Πορφύριο, τον Άγιο Λουκά τον ιατρό και τόσους άλλους σύγχρονους Αγίους. Ας τους μιλήσουμε για το θαύμα του Αγιασμού και των Τιμίων Λειψάνων που βρίσκονται άφθαρτα για πολλούς αιώνες έως τις μέρες μας, όπως το λείψανο του Αγίου Σπυρίδωνος, της Αγίας Θεοδώρας, του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου και τόσων άλλων Αγίων.

Aς πούμε στο παιδί μας: «Παιδί μου το πιο εύκολο είναι να γίνεις κοινωνικός επαναστάτης, αναρχικός, ιδεολόγος ή ακόμη να κατακτήσεις όλο τον κόσμο με τα πολλά σου χρήματα ή την πολλή σου μόρφωση, όμως το πιο δύσκολο είναι να γνωρίσεις τον εαυτό σου και να γίνεις άνθρωπος χωρίς πάθη, δηλαδή άγιος. Μόνο ο άγιος αγαπά ειλικρινά και ανιδιοτελώς τον συνάνθρωπό του, μόνο ο άγιος έχει μέσα του αληθινή χαρά και ευτυχία, διότι δεν φοβάται το θάνατο αφού πιστεύει στον Αναστημένο Χριστό».

MeProsefhi_1Στην εφηβεία οι γονείς οφείλουμε το «χαλινάρι» των παιδιών να το έχουμε πιο χαλαρό, να σεβόμαστε την προσωπικότητά τους και προοδευτικά, όσο προχωράει η ηλικία τους, να τα αφήνουμε, αφού κάνουμε εκτενή διάλογο μαζί τους, να αποφασίζουν για ό,τι τα αφορά.

Όταν ο έφηβος σφάλει, τον πλησιάζουμε με πολλή καλοσύνη και προσπαθούμε συζητώντας μαζί του να δούμε τις αιτίες του σφάλματος αλλά και τις επιπτώσεις του. Ποτέ δεν χρησιμοποιούμε απειλές, βρισιές ή το ξύλο. Σ’ αυτή την περίπτωση θα πετύχουμε ό,τι χειρότερο, θα κόψουμε τη γέφυρα αγάπης και επικοινωνίας μαζί του. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας λέγει ότι το ισχυρότερο όπλο του παιδαγωγού είναι η επιείκεια και η πραότητα.

Η αυταρχικότητα των γονιών κάνει τα παιδιά επιθετικά και αντιδραστικά, όχι μόνο μέσα στην οικογένεια αλλά και σε κάθε τους δραστηριότητα στο σχολείο και την κοινωνία.

Οι γονείς να μην ανησυχούν υπερβολικά για τα παιδιά τους αλλά να προσεύχονται πολύ γι’ αυτά. Έτσι ο Θεός αναλαμβάνει τη φροντίδα των παιδιών και οι ίδιοι νοιώθουν μεγάλη ανακούφιση και παρηγοριά.

Η ενασχόληση με τη μουσική και τον αθλητισμό βοηθά πολύ τους νέους να είναι πιο ήρεμοι κατά τη διάρκεια της εφηβείας. Ας προσέχουμε όμως να επιλέγουμε τους δασκάλους τους ώστε κι αυτοί να έχουν φόβο Θεού.

Με συμβουλές γεμάτες αγάπη, με διαρκή προσευχή και έναν καλό πνευματικό θα περάσει η περίοδος της εφηβείας με ευκολία και χωρίς πνευματικές απώλειες.


Εκτύπωση   Email